Zorgen dat de puzzel van mijn loopbaan past !

"Reserveer elke week tijd om aan je geluk te werken.". Het lijkt eenvoudig, maar de uitwerking veronderstelt een overtuiging én dat je heel wat keuzes maakt. In eerste instantie dien je ervan overtuigd te zijn dat je persoonlijke geluk bijdraagt tot je goed functioneren op het werk. Elkeen heeft wel iets dat niet klopt in de manier waarop hij zijn/haar leven inricht. Dit erkennen gaat gepaard met emoties en het naar zichzelf verantwoorden dat 'het wel allemaal niet zo erg' is. Nochtans weten we dat sluimerende ongenoegens de aanleiding vormen tot hart- en vaatziektes, maagzweren, rugpijn, edm. Eenmaal je dit voor jezelf erkend hebt sta je voor de opdracht om een beeld te vormen van hoe je functioneren er kwalitatiever zou kunnen uitzien. En om dit te realiseren wordt je uitgenodigd je eigen tijdsmanagement te onderzoeken, knopen door te hakken, assertief te zijn en eventueel te aanvaarden wat je niet wil veranderen. "Tijd om aan je geluk te werken" wordt op deze manier het opstellen van een plan waarin je je zelfinzicht vergroot en je met je neus op je eigen engagement naar zelfzorg wordt gedrukt. Eén feit staat als een paal boven water : 'de afspraak om aan je eigen geluk te werken' kun je nooit te laat maken ...

Elk van ons maakt deel uit van één of meerdere groepen. Weet jij welke rollen je vaker of minder opneemt in deze groepen ?
- De rol van initiator
- De rol van informatiezoeker
- De rol van opiniezoeker
- De rol van informatieverstrekker
- De rol van opinieverstrekker
- De rol van verbreder, je brengt de gestelde problematiek vaak in verband met aanverwante topics.
- De rol van coördinator
- De rol van definiëerder, je zal zelf het initiatief nemen om een focus te definiëren.
- De rol van besluitvormer
- De rol van evaluator
- De energieverstrekkende rol
- De procedurebewakende rol
- De rol van 'bijhouder van afspraken'
Een vaak voorkomend misverstend is dat men denkt dat een rolinvulling vaak samenhangt met een bepaalde functie, bv. van leidinggevende verwacht men dat ze coördinerend optreden. Bij een effectief groepsfunctioneren nemen de deelnemers wisselend de verschillende rollen op. Denk na over welke rollen jij het liefst opneemt en bespreek met een collega hoe je een bepaalde rol meer of minder kunt oppakken ...

Sluit je ogen eens en stel je je huidige werksituatie voor. Stel je nu de vraag wat er je stoort of irriteert. Neem er mentaal nota van. Ga vervolgens in je verbeelding aanpassen wat je zou willen veranderen. Verander alles wat je wilt, onder uitstel van oordeel, en kijk hoe het uitpakt. Denk jij ook dat het als 45+'er geen zin heeft om je te verbeelden hoe een veranderende situatie waarin j je gelukkiger zou voelen er uit zou zien ? Ben je ook overtuigd dat je er gen tijd voor hebt ?
Voor creativiteit heb je niet veel tijd nodig, wel intensiteit. Een vraag rond eventuele verandering krachtdadig en creatief aanpakken kan je helpen uit een vicieuze cirkel te stappen. Door jezelf vragen te stellen over je huidige manier van functioneren komen er nieuwe mogelijkheden binnen bereik. Nieuwe ideeën bedenken vraagt niet veel tijd, wél aandacht.
 
(Ingestuurd door Adilia Fallize & geïnspireerd op 'Creativiteit! Hoe zo ? van Igor Bytebier)

"Zorg dat je aldoor in 't midden vliegt, pas op! Als je te laag gaat, maakt de zee je vleugels zwaar; te hoog, dan smelten ze door de zonnehitte." (Ovidius, 43 voor Christus)

Hoe verwerf ik steun van mijn omgeving ? Hierop zou het korte antwoord kunnen luiden : 'Door je om het geheel te bekommeren'. Een iets langer antwoord zou je als volgt kunnen formuleren : 'Doorgaans kunnen we onze eigen doelstellingen nogal scherp definiëren. Het positieve hiervan is dat ze een duidelijke richting geven aan je handelen. Ze stellen veelal je eigenbelang centraal. Door dit te doen creëer je echter een afscheiding tussen jezelf en de andere. En door goede afscheidingen krijg je soms wel slechte buren. Als je je verantwoordelijkheid definieert naar iets groters, een geheel, iets waar ook anderen in betrokken zijn, dan ga je vaststellen dat je gemakkelijker de steun van die andere krijgt. Dus moet je, om te kunnen doen wat belangrijk voor je is, je plek ruimer bepalen. Je verruilt dan een stukje egocentrisme voor een leven met betekenis en zorg voor het geheel.'

Onlangs vroeg iemand mij wat het betekent om 'in je kracht te staan'. Het is een statement die meer en meer gebruikt wordt en bijdraagt tot het effectief functioneren. Het in je kracht staan houdt verband met vier dimensies die samen maken dat je in het 'hier-en-nu' staat :
- Het weten waar je naartoe wil. Hiermee bedoel ik niet zozeer een duidelijk toekomstperspectief hebben, maar wel het proactief zien van opportuniteiten en hier flexibel mee omgaan.
- Een fundamentele nieuwsgierigheid voor alles wat rondom jou gebeurt. Deze dimensie is verantwoordelijk voor de continue verwondering en het leggen van allerlei contacten met anderen (netwerken).
- Je emotionele draagkracht. Dit heeft dan weer te maken met de manier waarop je met hevige emoties omgaat en deze je stressbeleving laat bepalen.
- Het zelfvertrouwen. Hieronder vallen zowel je zelfwaardegevoel als de manier waarop je successen aan jezelf en mislukkingen aan de andere toeschrijft.
 
Wist je nu dat je al deze dimensies gelijktijdig in beweging brengt door een energieplan voor jezelf op te maken ? Een energieplan bestaat erin dat je voor jezelf bepaald welke activiteiten je energie verschaffen en deze bewust inplant. Hier kunnen allerlei bewegings-/sportactiviteiten, sociale activiteiten, voedingsaandacht, relaxatiemomenten edm. in zitten. Een energieplan is een totaal zelfzorgprogramma. Het energieplan is één van de meest rechte wegen naar het terug 'in-je-kracht' komen !

"Angst is een onvoltooide teleurstelling en een bedreiging is alleen een bedreiging als je hem accepteert." (Daniel Offman)

Om je functioneringsgesprek voor te bereiden kan het interessant zijn om voor jezelf een onderscheid te maken tussen drie types van doelstellingen, nl.
- Essentiële doelstellingen, dit zijn diegene die je nodig hebt om een blijvende vooruitgang te maken in je job. het zijn doelstellingen die je formuleert rond verbeteringen in je eigen functioneren. Dit zijn de doelstellingen die je moet warmaken in een functie.
- Probleem-oplossende doelstellingen, dit zijn diegenen die betrekking hebben op problemen waar ook collega's mee betrokken zijn en waar je oplossingen ziet om de zaken anders aan te pakken. Het is de bedoeling om hier een mandaat van je leidinggevende rond te krijgen dat je deze ook kunt aanpakken. Het is belangrijk dat je je hier de vraag stelt wie allemaal betrokken is in het probleem en dus ook mee betrokken zal dienen te worden in je aanpak.
- Innovatieve doelstellingen, dit zijn de doelstellingen die niet voortkomen uit een probleemdefinitie, maar eerder uit een mogelijkheid dat je ziet om iets anders aan te pakken, bv. het introduceren van een acces-toepassing om een rapportage te verbeteren. Deze doelstellingen bouwen niet verder op 'iets' dat fout gaat, maar zijn er eerder op gericht te vernieuwen.
 
Het realiseren van elk van deze doelstellingen zal een financiële impact hebben en je stimuleren na te denken over wat je in je eigen vaardigheden zult dienen te verbeteren. Dit is een goede voorbereidingsbasis om in een functioneringsgesprek te stappen.
 

"Hoe krijg ik mijn omgeving zo ver dat ze mij ondersteunen in de realisatie van mijn plannen ?", is een vraag die ik regelmatig krijg. De vraag naar hoe we iets moeten doen duidt op onze voorkeur voor het praktische, het concrete en direct nuttige, wat vaak ten koste gaat van wat we echt belangrijk vinden (onze waarden en ons idealisme). Het veronderstelt dat we dit niet weten en dat wordt op zichzelf al een verdediging tegen actie. We worden een blinde die in een donkere kamer naar een zwarte kat zoekt die daar niet is. Je kan de 'blogtitel' vraag ook anders stellen, namelijk 'welke verantwoordelijkheid ben ik bereid op te nemen voor de realisatie van mijn plan ?'. Het is een vraag naar je bereidheid om je vrijheid op te eisen en die te gebruiken in de echte betekenis van betrokkenheid. 'Ja'-zeggen betekent dat je kiest voor wat je echt waardevol vindt en voor activiteiten die je voeren naar dingen die ertoe doen. Als je je 'niet-actie' rechtvaardigd door 'mijn partner ondersteunt dit niet', dan betekent dit veelal dat je de partnerrelatie in je persoonlijk waardenpatroon belangrijker vindt. En hier is absoluut niets mis mee als het gepaard gaat met de erkenning hiervan ...

En als we ons zelf
nu eens achterlieten ?
 
Daar gaat het, zonder groeten,
mokkend en tobbend
op zoek naar iets beters.
Het kijkt niet eens om.
 
En wij ?
Wij moeten eerst wennen
aan dit stralende landschap
van vroeger en later,
 
van lichtende tijd
zonder nu.
 
(Uit : Zo kon het zijn, van Gerrit Komrij)