Zorgen dat de puzzel van mijn loopbaan past !

Begin deze week kreeg ik van Ria een mailtje met de vaststelling dat er veel jonge dertigers er maar niet in slagen om via het klassieke solliciteren in een volwaardige functie terecht te komen die bij hen past. Het heeft mij aan het denken gezet om een reeks te creëren rond dat thema. Hoe vind je nu wel een job ? Heb je wel een plan nodig? Wat is jobmarketing ? Daarom doe ik hierbij graag een oproep op jullie, beste bloggers, om je bijzondere "ik-vind-verhaal" even te mailen ... Hoe heeft het toeval en het onverwachte bij jou meegespeeld in het vinden ? Wat heeft je écht verwonderd tijdens je "ik-vind-proces ? Welke zouden jou twee à drie kernsuggesties zijn ? Dit zet ik dan graag tegen heel bijzondere en merkwaardige vaststellingen uit het onderzoek naar het effectief vinden van een betrekking ...

Je kunt je mailtje kwijt op jan.de.visch@bridgesforchoice.be .

Het principe van ontwikkeling.

Ons dagelijks leven zit vol doelen en prestaties. Het kunnen grote doelen zijn, zoals een eigen bedrijf beginnen, of kleinere doelen, zoals het goed vervullen van enkele deeltaken. Sommigen van ons worden zo door hun doelen in beslag genomen- ze struikelen over hun voeten om het eindresultaat te bereiken- dat ze de weg en de ontwikkeling ernaar vergeten. Aan de andere kant raken sommigen van ons de weg kwijt en gaan twijfelen over hoe ze van hier naar daar moeten komen, zodat het op zich al moeilijk genoeg is een doel te stellen. Of we blijven in een bepaalde stap hangen, worden we slachtoffer van onze eigen kortzichtigheid.

Het is nuttig om te bedenken dat we, als we een berg beklimmen, een doel moeten bepalen, een richting moeten uitzetten, ons goed moeten voorbereiden en met kleine, zekere stappen voorwaarts moeten bewegen. We kunnen elke prestatie, hoe enorm en indrukwekkend ook, terugbrengen tot kleine hanteerbare stappen. Als we te veel treetjes overslaan, dan vallen we vroeger of later. Het principe van ontwikkeling leert ons niet alleen een reis in korte afstanden op te delen, maar elke stap te waarderen als was het de laatste. Mij heeft het bijvoorbeeld 15 jaar gekost om te leren hoe ik mensen kon coachen. Van iedere coachingsessie heb ik leren genieten, doordat ik telkens weer met andere ogen kan kijken. Als je met je eigen ontwikkeling bezig bent, dan kun je je afvragen of je wil lijken op de postbode die zich elke dag 'naar huis haast', of diegene die elke dag geniet van wat er op straat gebeurde, mensen groette, en in een gematigd tempo doorloopt. Velen van ons leven voor de grote kick, maar vergeten dat elke kleine stap tegen de berg op ons een treetje hoger brengt.

Hoe let jij op de kleine stappen die je zet ? Herken je de opstapjes van waar je bent naar waar je naar toe wilt ? Hoe definieer je je eigen kleine stappen  ? Of heb je wel eens gelet op hoe een hoog appartementsgebouw van de grond wordt gebouwd, beetje bij beetje. Bedenk ook hoeveel energie daarvoor nodig is ? Wat zegt de hoeveelheid energie over het bereiken van wat dan ook ?

Mildred Mc Afee schreef ooit : "Koester je een grote ambitie, neem dan een zo'n groot mogelijke stap in die richting. Het kan slechts een klein stapje zijn, maar je kunt er zeker van zijn dat het op dit moment de grootst mogelijke stap is."

    Stap 30 : Je eigen ontwikkelingsproces blijven koesteren.

Je hebt de vorige 29 stappen van ons plan onderzocht, bent in de actie gestapt en hebt waarschijnlijk niet alleen een bredere kijk op de dingen gekregen en nieuwe horizonten verkend, ook je relaties met collega's zijn inmiddels in beweging geraakt. Misschien ben je ook wel terecht gekomen in een nieuwe werkactiviteit en is je energieniveau voelbaar toegenomen. De verschillende stappen die je doorlopen hebt hebben je wellicht niet op je bestemming gebracht. Wat je doormaakt is een proces, een doorgaande ontwikkeling. Laten we even stilstaan bij de fundamenten waarop dit 30-stappenplan gebouwd is. Worden wie je bent bereik je immers via een volgehouden inspanning om je fundamenten steviger te maken :

1. Blijf je eigen waarde, je eigen bijdrage helder voor ogen houden. Jij bent niets minder of meer waard dan elk ander mens of elk ander onderdeel van de werkelijkheid. Jouw gevoel van eigenwaarde neemt toe als je dingen doet die de moeite waard zijn. Je hoeft je niet waardig te voelen, je hoeft enkel je eigen kwaliteiten liefdevol te behandelen, te respecteren en te blijven open staan voor feedback rond hoe je jezelf kunt verbeteren. Creëer deze feedback voor jezelf, doe dit op een systematische manier en distileer er telkens zinvolle actiepunten uit voor jezelf. Stap ook niet in activiteiten die te sterk afwijken van je zijnswijze, daarmee ondermijn je enkel jezelf en heb je geen oog meer voor de kansen die het leven te bieden heeft.

2. Blijf je aandacht geactiveerd houden. De wereld is niet wat je denkt. Kijk verder dan de filters die je blik kleuren, zodanig dat je inzicht krijgt in alle schakeringen en de soms oggverblindende eenvoud van de dingen. Laat je gedachten voor wat ze zijn (noteer ze en hou ze bij!), en richt je aandacht op wat er op dat moment gaande is, dan vind je innerlijke vrede en rust.

3. Je wil is van jou. Als je motivatie het laat afweten, neemt wilskracht het over. Je wil gebruiken betekent dat je niet meer wacht tot je gemotiveerd genoeg bent. Het komt altijd op het volgende neer : de zoetste vruchten hangen aan de hoogste takken van de boom des levens. om die vruchten te plukken moet je klimmen, stap voor stap en dag in dag uit. Zet daarom wat je wil in de tijd uit, plan je stappen en wees open voor het schijnbaar toevallige (je intuïtie) dat je komt helpen. Vooral in dit laatste dien je vertrouwen te hebben. Plan met je verstand, maar vertrouw op wat je hart je ingeeft.

4. Betrek anderen, wees dienstbaar. In het 30-stappenplan ben je vaak uitgenodigd om meningen over jezelf te checken, anderen te betrekken in je informatiegaring of eventueel anderen aan te spreken om je te helpen. Belangrijk hierin is voor ogen houden hoe je jezelf verbindt met de andere en hoe je investeert in relaties. Help anderen en je zult geholpen worden.

5. Hou je energiebalans op peil. Je ontwikkeling koesteren vraagt extra energie. Activeer daarom datgene wat je energie en vitaliteit geeft. Hierin zijn je lichaam, je emoties, je geest en je spiritualiteit belangrijk. Hou in je lichamelijke zelfzorg  de heilige drie-eenheid van goede gezondheid in de gaten : eet goed, beweeg regelmatig en neem voldoende rust. Beoefen de volledige ademhaling. Vindt ook manieren om je emoties te laten vloeien. Of ze nu prettig of pijnlijk zijn, ze zijn heel gewoon en hoeven niet verbeterd te worden. laat ze opkomen en voorbijgaan, zonder er je leven door te laten bepalen. Substitueer negatieve emoties door positieve via muziek, dans en alles wat vloeibaarheid in de hand werk. Zoek ook activiteiten die je mentaal alert houden, een flitsende discussie, je hobby's, vakliteratuur of het gewoonweg zoeken naar dingen die je in je werk kunt verbeteren. Koester ook je eigen spiritualiteit.

Je weet dat een loopbaan een aaneenschakeling is van momenten en dat geen enkel mens voortdurend aardig, verstandig, saai of verlicht is. Het heeft dan ook geen zin om je toekomstig pad te zien als de perfectie waar alles koek en ei is. Het 30-stappenplan is je persoonlijk kompas naar innerlijke groei - is eerder je groeiende vermogen tot het creëren van bezielde momenten, waarop je energie vrijelijk stroomt, momenten van intuïtie, authenticiteit, moed, liefde en dienstbaarheid. Dag in dag uit. Neem je notities daarom af en toe eens opnieuw ter hand. En het wordt steeds beter en makkelijker. Vergeet niet dat je loopbaan, net als het leven, een kunstwerk in wording is en je zelf de scenarist en hoofdrolspeler bent. Je hebt een grotere vrijheid dan je denkt om je eigen script te herschrijven ! Ik wens je hierbij heel veel succes !

(Reacties op het 30-stappenplan kan je nog altijd kwijt op mijn mail : jan.de.visch@bridgesforchoice.be . Binnenkort is ook een pdf-versie van het integrale stappenplan beschikbaar !)

    Als je in je werk van koers wil veranderen, kun je in principe uit twee methoden kiezen :

1. Je kunt je energie en je belangstelling zodanig richten dat je probeert je gedachten en je aandacht te concentreren op het bevestigen van je eigen kracht waardoor je emoties loskomen zodat je positieve resultaten kunt visualiseren en uiteindelijk zo veel zelfvertrouwen ontwikkelt dat je de moed weet op te brengen om zo vastberaden te worden dat je jezelf kunt overtuigen dat je voldoende gemotiveerd bent om te doen wat je moet doen.

2. Of je kunt het gewoon doen, en niet met excuses (de 'ja,maars...') komen om het niet te doen.

Het principe van verantwoordelijkheid.

Overal waar mensen op verschillende niveaus van verantwoordelijkheid samenwerken, treden sommigen misschien meer op de voorgrond, maar worden ze ondersteund door anderen zonder wiens steun ze niets zouden kunnen produceren. Gezinnen, partnerrelaties, bedrijven vallen of staan met de kwaliteit en het niveau van samenwerking en verantwoordelijkheid binnen hun grenzen. Op een individueel niveau hangt het er voor een groot deel van af of we innerlijk samenwerken, willen we effectief functioneren als menselijke wezens. Verantwoordelijkheid begint met het uitvinden hoe we harmonie kunnen vinden, de of/of, ja/nee, ik zou/ik zou niet handelingen. Maak daarom een kort lijstje van dingen die je wel zou willen doen als het je gevraagd wordt en een lijstje van dingen waartoe je niet bereid bent. Ga na welke het effect is op de ander. Waarom zou je iets wel of niet doen ? Denk eens na over de aspecten van je werk waar je je overdreven verantwoordelijk voelt en waar je te veel helpt of je gefrustreerd terugtrekt. Als je je gebruikt of niet gewaardeerd voelt - een martelaar of een deurmat - wat zou je dan kunnen doen om een beter evenwicht te vinden ?

Wanneer we eenmaal de grenzen en beperkingen van onze verantwoordelijkheid hebben vastgesteld, kunnen we onze plichten volledig op ons nemen en loslaten wat niet onze plicht is; op deze manier beleven we meer vreugde aan het steunen van anderen omdat we relaties creëren die harmonieuzer en coöperatiever zijn. Of zolas Larry Eisenberg het zei : "Om rust te vinden moeten we ontslag nemen als algemeen directeur van het heelal.".

Laat ik er even van uitgaan dat je het '30-stappen-plan naar meer geluk in het werk' (zie eerder op deze blog) hebt gevolgd en terecht bent gekomen in de job die bij je past. Dit is nog geen garantie naar optimale ontplooiing en erkennning. Het goed evolueren op je werk wordt bepaald door de mate waarin je op een actieve manier een aantal principes toepast. Deze principes pas je waarschijnlijk al gedeeltelijk onbewust toe. Naarmate je ze op een bewustere manier gaat toepassen helpen ze je om fundamenteel te slagen in wat je uiteindelijk wil doen.

Het principe van flexibiliteit.

We hebben veel meer aan flexibiliteit dan aan passiviteit of verzet; door actief te gebruiken wat er gebeurt, door zelfs pijnlijke omstandigheden te omhelzen, gaan we veel effectiever met onze moeilijkheden om, want we gaan deze moeilijkheden als een soort training beschouwen. Flexibiliteit heeft te maken met het pragmatisch aanvaarden van, in plaats van een star verzet tegen, het huidige moment. Annemie, één van de mensen die ik in begeleiding heb, was terecht gekomen in een (voor haar) ideale personeelsfunctie. Ze droomde ervan haar dienstbaarheid en zorgzaamheid ten dienste te stellen van alle medewerkers, maar al gauw bleek dat de behoorlijke administratieve kant haar af en toe verhinderde om in te spelen op vragen van medewerkers. Bovendien had ze een baas die haar niet volgde in haar adviezen en heel regelmatig het standpunt van de directie innam. In plaats van zich te verzetten heeft ze haar werk deels kunnen reorganiseren en heeft ze wegen gevonden om via collega stafleden (die hun waardering rond haar standpunten naar haar baas uitdrukten) uiteindelijk de steun van haar baas te verwerven.

Denk zelf eens aan een situatie waar je je tegen verzet en bedenk hoe je met flexibiliteit en het meegaan met de kracht uiteindelijk tot nieuwe oplossingen kunt komen ...

   Gebruik je verbeelding !

Als kinderen spelen gebruiken ze voortdurend hun verbeelding. Had je zelf toen je klein was geen verbeeldde vriend of vriendin ? Waren de wolken geen grote draken of kon je het ene moment je juf en het andere moment doktertje spelen alsof je het écht was ?  Alles kon, en dit voornamelijk omdat we het geloofden dat het kon.

Ouder worden is voor velen onder ons een proces waarin we leren onze verbeelding opzij te schuiven. Dagdromen is slecht. En dus stoppen we ermee. maar tegelijk stoppen we ons geloof in een mogelijk andere toekomst ! Nochtans is men het erover eens dat alle grote uitvindingen en zakenideeën ooit gestart zijn in iemands verbeelding ! Bouw dus voor jezelf wat tijd in om je verbeelding te laten werken.

En heb je bovendien gehoord van de kracht van het 'doen alsof' ? Handelen alsof je reeds diegene bent die je zou willen zijn helpt je om je doel te bereiken. Belangrijk is natuurlijk dat je handelen ook in overeenstemming is met het geheel van je kwaliteiten (en deze kan je intussen met heel wat hulpmiddelen voor jezelf in kaart brengen).

Begin dus met opnieuw je verbeelding aan te scherpen, een beetje dagdromen, een beeld creëren van hoe je dingen in je leven verandert zou willen zien en voeg daar de geuren, geluiden en gevoelens aan toe. Creëer voor jezelf een beeld van wat je bereikt wil hebben. Verbeeld ook oplossingen voor problemen die je onderweg mogelijkerwijs tegenkomt en verbeeld je zelfs dat je ze reeds opgelost hebt ! Verbeelding is één van de krachtigste hulpmiddelen die we hebben om onze toekomst te realiseren.

De vakantie staat voor de deur. We kijken er naar uit. Toch komen velen onder ons even gestrest terug als ze vertrokken zijn. Hieronder vind je een aantal tips om vakantiestress te vermijden.1.       Hol niet voor het stilstaan. Vakantie mag niet betekenen dat je de dagen voor je vakantie extra doorwerkt en probeert meer taken in minder tijd te doen. Onderzoek wijst uit dat ruim 1/3^de van de vakantiegangers beduidend harder werkt de dagen voor de vakantie. Maak daarom een realistische werkplanning de weken voor je vertrekt !2.       Kies een omgeving die bij je past. Wel eens gehoord van ‘Person-Environment fit’ ? Het principe is heel simpel: als iemands omgeving niet geschikt is voor het behalen van zijn doel, ontstaat stress. Als je graag controle hebt over je omgeving, ga niet naar een land waar je de taal niet van kent. Wil je kennismaken met nieuwe cultuur, zorg dan dat je je in het vakantieland niet onderdompelt in een luxe resort waar je nauwelijks uitkomt. Veel mensen kiezen ondoordacht hun vakantie, en dit leidt tot stress.3.       Op tijd pakken en slapen. Meer dan de helft van de vakantiegangers pakt zijn koffers daags voor de vakantie. Dit eist zijn tol, want 1/3^de slaapt de nacht voor de vakantie twee uur minder dan normaal. Begin dus vroeger aan het pakken ! En als dat niet mogelijk is, zorg dan tenminste voor een inpaklijstje …4.       Ga niet meteen languit liggen. Een bekend verschijnsel : ziek worden als je tot rust komt. De overgang van inspanning naar ontspanning mag je niet abrupt maken. Dit doe je door wat te sporten en niet meteen een gat in de dag te slapen. Je kunt uiteraard de druk om te presteren al wat op voorhand afbouwen, zodanig dat je niet uit balans geraakt.5.       Geef elkaar ruimte. Na elke vakantieperiode stijgt het aantal echtscheidingen. Om te vermijden dat vakantie-ontspanning  uitdraait op vakantie-irritatie is het best om elkaar ruimte te geven. Maak dus de bergwandeling lekker alleen als de wederhelft niet mee wil.6.       Hou de ontspanning vast na de vakantie. Dit betekent dat je er niet meteen invliegt, maar tussen het terugkomen van je bestemming en je werkstart enkele overgangsdagen inbouwt en niet meteen de volle drukte op je af laat komen. Hou je bijvoorbeeld de eerste weken na je vakantie aan een normaal werktijdritme ! Bron : Psychologie Magazine, juni 2006, pag 34-35.